Gitara akustyczna Martin DXM

Amerykańska firma lutnicza Martin szczyci się swoimi początkami sięgającymi pierwszej połowy XIX w. W przypadku Martina chodzi jednak nie tylko długą tradycję, ważniejsze bodaj jest to, że należy do liderów światowej produkcji gitar. I nie chodzi tu tylko o ilość, ale przede wszystkim o jakość.  Martiny są cenione za brzmienie, konstrukcję, wykonanie, podziwiane za… ceny, niestety, wysokie. Omawiany tutaj model DXM potwierdza dobre samopoczucie Martina. Akustyk ten jest gitarą nadzwyczajnie interesującą, i wprawdzie średniodrogą dla kogoś mieszkającego w strefie dolarowej, ale dla rodaków pobierających wypłaty w złotówkach wcale tani nie jest. 

http://www.martinguitar.com/model/item/636-dxm.html

Ekonomiści Martina od dawna łamali sobie głowę: czy warto poddać się światowemu trendowi i wyprodukować gitary stosunkowo tanie, które jednak nie zniszczą budowanego przez dziesięciolecia wizerunku firmy. Gdy stwierdzili, że jednak warto, reszta już poszła gładko. Na rynku, również polskim,  pojawiły się serie DR i DM, powszechnie dostępne, i powiedzmy to otwarcie – popularne. Ale skoro już zaczęli sobie łamać głowy poszli dalej i głębiej. DXM jest właśnie wynikiem takiego głębszego myślenia o brzmieniu i konstrukcji. 

WYGLĄD ZEWNĘTRZNY I BUDOWA.

Gitara jest wyprodukowana przez manufakturę Martina w amerykańskim Nazarecie (Pennsylwania). Już podczas wstępnych oględzin zwraca uwagę niewielki ciężar właściwy instrumentu i cienka płyta wierzchnia, cienka i twarda, a twardość tę gitarzysta odczuwa jakimś siódmym zmysłem. I w istocie tak jest. Pudło rezonansowe (góra, dół, boki) zostało bowiem wykonane z materiałów laminowanych pod wysokim ciśnieniem. Technologia została opatentowana i zastrzeżona przez firmę. Przyznać muszę, że „pudła” wykonane w sposób odbiegający od tradycyjnego, zbudowane z „nowoczesnych” materiałów (polimery, plastik, szkło, żywice, aluminium itp.), wzbudzają we mnie podwójną ostrożność. Tak było i tym razem. Dopóki gitara się nie rozegrała. Ale o brzmieniu za chwilę. Wróćmy do konstrukcji. Żebrowanie wewnątrz pudła typu „X”, charakterystyczne dla Martina, wzmocnione po obu bokach trójkątnymi listwami z litego świerku. Również specyficzne dla Martina (kolejny patent) łączenie gryf-pudło rezonansowe wzmocnione listwami typu „A”. Zewnętrzna strona korpusu posiada półmatowe wykończenie, co jest wynikiem pokrycia całości trwała powłoką odporną na uszkodzenia powierzchniowe (może stąd to wcześniejsze wrażenie twardości?). Klasyczna rozeta (wzór: heringbone) wokół otworu rezonansowego, łezka w kolorze szylkretu, co jest chyba jedynym kolorystycznym zbytkiem w ascetycznym, surowym wyglądzie DXM. Przez otwór rezonansowy dostęp do śruby pręta regulacyjnego. Mostek z drewna Morado (boliwijski „palisander”). Korpus otoczony czarnym bindingiem. Na osi korpusu, u dołu, zaczep do pasa z masy plastycznej koloru kremowego. Gryf z litego genueńskiego drewna mahoniowego. Podstrunnica z Morado z naniesionymi kropkami pozycyjnymi w standardowych miejscach. Strojnik chromowany, firmowy (Martin), na główce logo firmy ze złotego epoksydu na mahoniowej płytce. Żeby wszystko było do kompletu, również fabryczne struny są firmowe: Martin SP.

WARUNKI GRY I BRZMIENIE.

Dobrze wyprofilowany, wygodny gryf, przyjemny w dotyku, nieco „chłodny” (w odróżnieniu od „ciepłych” lakierowanych). Optymalna akcja strun – wystarczająco wysokie, żeby wybrzmiewanie (sustain) było dość długie, i na tyle niskie, żeby gra nie sprawiała problemów. Progi (20) średniogrube, dość niskie, wygodne, idealnie nabite i zaokrąglone. Gitara dobrze trzyma strój, stroi poprawnie, nie wymaga wstępnych korekt. Wreszcie brzmienie – piękne proporcje basów do sopranów, z subtelną przewagą tych pierwszych. Basy głębokie, ciepłe, lekko matowe, dysponujące pełnią tonu. Znakomite efekty przy akompaniamencie walkingowym. DXM świetnie nadaje się do gry techniką fingerpicking. Uzależniający sposób rezonowania. Jest to po prostu dobry, zawodowy instrument, a w klasie popularnej – bardzo dobry.

DANE TECHNICZNE

Firma: C. F. Martin & Co., USA

Model: DXM

Menzura: 645 mm

Progi: 20

Korpus:

  • wierzch, tył i boki i szyja: materiały laminowane

Gryf: mahoń

Podstrunnica/ mostek: Morado

Głębokość pudła: 92-122 mm